کله‌ی صبح بیدارباش

زمستان شروع شده. روزهای زمستانی خیلی کوتاه هستند. هوا هم زود تاریک می‌شود؛ آن‌وقت باید زودتر بخوابی. ولی بچّه‌ها دوست دارند بیدار بمانند و بیشتر تلویزیون تماشا کنند.
مامان‌بزرگم همیشه این‌جور وقت‌ها می‌گفت: «پس چی که باید زود بخوابی! شب برای خوابیدن است. اصلاً چه معنی دارد که بچّه دیر بخوابد! خواب شب یک چیز دیگر است. آدم اگر زود بخوابد، صبحانه و ناهار و شامش حساب و کتاب دارد. معنی ندارد که شب بیدار بمانی، بعد فردایش تا ظهر بخوابی! اصلاً مگر ما از پرنده و چرنده و همین مرغ و خروس‌ها کمتریم که کلّه‌ی صبح بیدار می‌شوند؟»
نمی‌دانم مامان‌بزرگ شما هم از این حرف‌ها می‌زند یا نه، امّا این را می‌دانم که حرف‌های مامان‌بزرگ‌ها همیشه شیرین و بامزّه هستند.